Joke Denissen-Gruter

Johanna Hendrica Francisca “Joke” GruterAge: 68 years1950

Name
Johanna Hendrica Francisca “Joke” Gruter
Given names
Johanna Hendrica Francisca
Surname
Gruter
Nickname
Joke
Married name
Johanna Hendrica Francisca Denissen-Gruter
Birth November 11, 1950 40 33
Death of a maternal grandmotherHelena Constantia Maria Carstensen
December 23, 1972 (Age 22 years) Age: 92
Death of a paternal grandmotherMaria Cornelia Terneuse
January 26, 1974 (Age 23 years)
Death of a motherGeertruida Petronella Anthonia “Truus” van den Bos
July 1, 1984 (Age 33 years)

MarriageHarry Willy DenissenView this family
April 17, 1990 (Age 39 years)
Death of a fatherJohannes Hendricus Gruter
December 21, 1993 (Age 43 years)
Death of a husbandHarry Willy Denissen
November 10, 2009 (Age 58 years)
Last change July 21, 201708:00:09

by: Elwin
Family with parents - View this family
father
mother
Marriage: June 29, 1949Amsterdam
16 months
herself
Family with Harry Willy Denissen - View this family
husband
herself
Marriage: April 17, 1990Salzburg

Er komen steeds weer nieuwe herinneringen boven...

Omaatje

Toen ik klein was, waren er behalve mijn verjaardag ook nog twee heel bijzondere dagen in het jaar. Oma’s verjaardag op 3 juni en Nieuwjaarsdag. Dan kwam de hele familie bij elkaar, er werden dikke sigaren gerookt, de dames kregen advocaat met slagroom en de heren jenever met suiker. De kleinste kinderen kregen hun limonade uit een glaasje waar ooit mosterd in gezeten had, want dat vond oma veiliger. Wat was het dan gezellig. Maar voor ons kinderen was er ook altijd  nog een verrassing. Op de schoorsteenmantel lag voor ieder kleinkind een gulden of een rijksdaalder. Omaatje vroeg met enige regelmaat of we onze gulden of rijksdaalder al gehad hadden. Wat vond ik mezelf rijk met een zilveren rijksdaalder. Maar er iets voor te kopen zelfs op de markt viel niet mee.

Nogmaals Omaatje

Toen ik klein was, woonden wij bij Omaatje in. Na de oorlog was het vrij lastig om woonruimte te vinden. Ik kende oma dus heel goed.  Ze had haar vaste bezoekdagen bij haar andere kinderen, maar anders was ze thuis.  Ze kon tellen in het Frans, wat ik echt geweldig vond  en overhoorde mij de tafels van vermenigvuldiging. Op een dag heeft omaatje een nachtjaponnetje voor mij gemaakt. Ze was best handig met de Singer trapnaaimachine, die in de serre stond. Ik weet nog precies waarvan het gemaakt was, lichtblauwe flanel met kleine olifantjes, het had lange mouwen die een beetje poften en het kwam tot aan de grond.  Ik was zo apentrots , dat ik het ponnetje liefst de hele dag aan wilde hebben.

Opa

Helaas heb ik opa van den Bos niet gekend. Maar mijn moeder vertelde vaak over hem.  Dit verhaal herinner ik me nog goed. Opa repareerde dingen om ze later weer te verkopen. Hij zei altijd: “ Wat mijn ogen zien, dat maken mijn handen”. Zo ook op een dag een poppenwagen waarvan de kap kapot was. Het was zo’n leuke ouderwetse op van die hogewielen. Hij kocht een soort zeildoek en al gauw was  de kap weer als nieuw. Mijn moeder toen nog Truusje was een echte poppenmoeder, ze zag de poppenwagen en wilde die natuurlijk heel erg graag hebben. Opa kon het niet over zijn hart verkrijgen en in plaats van de wagen te verkopen, gaf hij hem aan mijn moeder.